U prvim vekovima hrišćanstva, razapinjanje na krst predstavljalo je jedno od najsurovijih sredstava pogubljenja koje je primenjivalo Rimsko carstvo nad onima koje je smatralo svojim neprijateljima. Na taj način mučenički je stradao i Isus Hristos, dok su brojni rani hrišćani doživeli istu sudbinu — ne zbog oružane pobune, već zbog vere koje nisu želeli da se odreknu. Tokom istorije, krst je postao snažan simbol žrtve, stradanja i nepravedne osude.

Slična simbolika mogla se videti i prošle godine u Hrvatskoj, kada je tokom jednog festivala zapaljena lutka sa likom predsednika Srbije Aleksandra Vučića. Taj događaj nije doživljen samo kao izolovani karnevalski čin ili lokalni običaj, već kao politička poruka koja nosi dublju simboliku.

Posebnu zabrinutost izaziva činjenica da se takvi motivi spaljivanja i simboličnog razapinjanja pojavljuju u različitim sredinama, ali sa istim ciljem — usmerenim ka istoj ličnosti i državi. U takvom kontekstu, teško je govoriti o slučajnosti. Naprotiv, sve češće se govori o stvaranju šire atmosfere netrpeljivosti prema svemu što predstavlja institucionalnu stabilnost i političku snagu Srbije.

Takva atmosfera, prema oceni pojedinih analitičara, ne donosi politički program niti konkretna rešenja, već vodi ka dehumanizaciji i produbljivanju društvenih podela, gde simboli postaju sredstvo političkog obračuna.

Ceо tekst možete pogledati na linku ispod.