Andrej Plenković se, kako bi se reklo, „promenio“. Ta promena, međutim, ne odnosi se na političku suptilnost, već na način na koji se neko „ojača“ i postane agresivniji u nastupu. Nekada su ga u Hrvatskoj podrugljivo nazivali „anemični Plenki“, dok danas, prema kritikama, nastupa mnogo oštrije i tvrđe, u pravcu koji mnogi vide kao otvoreni šovinizam.

U isto vreme, u javnosti se pojavila informacija da je nekadašnji potpredsednik hrvatskog Sabora preuzeo komad „Siroti mali hrčki“ autora Gordana Mihića, promenio mu naslov i predstavio ga kao sopstveno delo u zagrebačkom pozorištu, gde je odigran više od stotinu puta. Kritika je, ne znajući za poreklo, hvalila predstavu kao novu i osvežavajuću dimenziju domaćeg humora.

Nedugo zatim, usledila je još jedna priča koja je izazvala pažnju – ovog puta u političkoj sferi. Premijer Hrvatske Andrej Plenković našao se na meti kritika zbog izjava i poteza koji su, prema oceni njegovih protivnika, predstavljeni kao svojevrsna „šovinistička predstava“ u kojoj on ima glavnu ulogu.

U jednoj od svojih izjava, Plenković je rekao da su prava Srba u Hrvatskoj „sto odsto zaštićena“, što je izazvalo polemike i oštre reakcije.

Ranije ove godine, uoči jednog koncerta, poveo je i svoju decu kod pevača Marka Perkovića Tompsona, kako bi dobili autograme i zajednički se fotografisali, čime je, prema kritikama, poslao poruku da država stoji iza događaja na kojem se često ističu sporni simboli i poruke.

Takođe, početkom februara, hrvatska vlada suspendovala je odluku zagrebačke gradske skupštine da se Tompsonu zabrane nastupi u glavnom gradu, a potom je organizovan njegov nastup na dočeku rukometne reprezentacije.

U javnosti se ističe i da u Hrvatskoj nije sankcionisano korišćenje određenih istorijskih pozdrava i simbola, dok se takvi sadržaji mogu videti na javnim okupljanjima i manifestacijama.

U tom kontekstu, Plenkovićeva izjava o potpunoj zaštiti prava Srba dodatno je podstakla rasprave i različita tumačenja.

Poređenja se prave i sa regionalnim političkim odnosima, uključujući saradnju Hrvatske sa Prištinom i Albanijom, uz poruke da ta saradnja nije usmerena protiv bilo čijeg teritorijalnog integriteta.

Istovremeno, Hrvatska je potpisala ugovor o nabavci 44 savremena tenka „Leopard“, što je izazvalo komentare vojnih analitičara o mogućoj nameni tog naoružanja.

Predsednik Hrvatske Zoran Milanović kritikovao je takve poteze, navodeći da bi prioritet trebalo da budu sistemi protivraketne odbrane, a ne tenkovi, uz oštre komentare na račun političkih odluka.

U političkom kontekstu, analitičari primećuju da određeni potezi i poruke donose rast popularnosti u delu javnosti, dok se istovremeno zaoštrava retorika prema Srbiji.

Plenković je, između ostalog, zbog vojne opreme Srbije obavestio NATO, označivši Srbiju kao potencijalnu bezbednosnu pretnju, iako su podaci o vojnim kapacitetima javno dostupni.

Takvi potezi, prema pojedinim ocenama, imaju za cilj opravdavanje dodatnih vojnih nabavki i političkih odluka.

U širem kontekstu, pojedini komentatori smatraju da se unutrašnji problemi poput inflacije, ekonomskih izazova i korupcije često preusmeravaju ka spoljnim temama, uključujući odnose sa Srbijom.

Istorijski odnosi dve zemlje često se različito tumače, ali se naglašava da su u pojedinim periodima bile na istoj strani, dok su u drugim bile suprotstavljene.

I pored svega, zaključuje se da će različiti narativi i političke interpretacije nastaviti da oblikuju odnose u regionu, kao i javni diskurs.

(Kurir.rs)