Državna duma Ruske Federacije usvojila je u drugom i trećem čitanju vladin predlog zakona kojim se proširuju ovlašćenja za upotrebu oružanih snaga u cilju zaštite ruskih državljana koji se u inostranstvu suočavaju sa hapšenjem, krivičnim postupcima ili odlukama stranih i međunarodnih sudova.

Suština zakona jeste da se predsedniku Rusije daje dodatni pravni osnov da usmerava Oružane snage Ruske Federacije radi „zaštite građana od pravnog progona van jurisdikcije Rusije“, uključujući situacije u kojima se oni nalaze pred međunarodnim sudskim institucijama ili pravosudnim organima drugih država.

Prema tekstu zakona, ruski državni organi dobijaju ovlašćenje da, po odluci predsednika, preduzimaju mere zaštite svojih građana u inostranstvu,  od diplomatskih i političkih, do potencijalno bezbednosnih i vojnih instrumenata, u zavisnosti od procene situacije. Zakon stupa na snagu deset dana nakon potpisivanja od strane predsednika.

Iako Rusija već ima široko definisana predsednička ovlašćenja u oblasti upotrebe vojske van granica zemlje, ovaj zakon uvodi preciznije pravno utemeljenje za situacije koje uključuju:

  • hapšenja ruskih državljana u inostranstvu,
  • postupke pred međunarodnim sudovima,
  • odluke koje Moskva smatra politički motivisanim.

To znači da se pravni okvir formalno pomera ka modelu u kojem zaštita državljana postaje potencijalni osnov i za vojne intervencije.

Geopolitička logika iza zakona

U pozadini ovog poteza nalazi se dugogodišnji sukob Rusije sa zapadnim pravnim i političkim institucijama, uključujući i međunarodne sudove u kojima Rusija nije članica ili nije potpisnik osnivačkih akata, kao i činjenica da Zapad već godinama agresivno nastupa u odnosima sa Rusijom i ne krije otvoreno neprijateljstvo.

Moskva već godinama osporava legitimitet pojedinih pravnih procesa uspostavljenih od strane Zapada, a koje nisu potpisale ni Rusija, ni Kina, a ni Amerika, posebno onih koji se odnose na ratne sukobe, sankcije i jurisdikciju van nacionalnih granica.

Poređenje sa američkom praksom: „ Hague Invasion Act “ koncept

U Americi postoji široko poznata politika koja se neformalno naziva „Hague Invasion Act“ (Zakon o invaziji na Hag).

Reč je o zakonu “American Service-Members Protection Act” iz 2002. godine, koji daje Sjedinjenim Američkim Državama mogućnost da preduzmu različite mere kako bi zaštitile svoje državljane i vojne pripadnike od krivičnog gonjenja pred Međunarodnim krivičnim sudom u Hagu.

Ključne tačke tog američkog zakona su:

  •  zabrana saradnje sa Međunarodnim krivičnim sudom (ICC)
  • mogućnost obustave vojne pomoći državama koje sarađuju sa ICC protiv američkih građana,
  • u ekstremnoj interpretaciji, ovlašćenje predsednika SAD da koristi „sva neophodna sredstva“ za oslobađanje američkog osoblja iz pritvora.

Zbog tog poslednjeg elementa, zakon je u javnosti dobio nadimak „Hague Invasion Act“, jer teorijski ostavlja prostor i za vojnu intervenciju u slučaju hapšenja američkih državljana od strane međunarodnog suda.

I ruski i američki pristup polaze od istog princip,  država zadržava pravo da zaštiti svoje državljane čak i kada se oni nalaze pod jurisdikcijom međunarodnih institucija koje smatra spornim, politički motivisanim ili ih ne priznaje i nije potpisnik konvencija.