Istorija nas uči da su građanski ratovi izuzetno krvavi i uz veliko stradanje civila.

Primer su SAD, gde je po njihovim zvaničnim podacima u građanskom ratu polovinom XIX veka,  kao posledica Južnih država sa secesijom i Severnih džava koje su ih u tome sprečile, živote izgubilo preko 540.000 ljudi.

U Drugom svetskom ratu SAD su imale nešto preko 240.000 poginulih i to isključivo vojnika, a u Vijetnamu 57.000 poginulih vojnika. Zaključak se lako nameće!

Nesumnjivo veliki zločin u Srebrenici, postao je najveće medijsko oružje treće zaraćene strane u Bosni, Muslimana, današnjih Bošnjaka, tako da su svi ostali zločini činjeni nad nemuslimanskim stanovništvom, prevashodno srpskim zataškani, i nisu smeli da se pominju. Srebrenica je poprimila značaj kulta, ne samo zbog navodno počinjenog genocida, već i zbog težnje muslimanskog sveta da se u srcu Evrope stvori memorijalni centar i najveća grobnica Muslimana na nemuslimanskoj teritoriji.

Kako je nastala muslimanska nacija u Bosni ne trebamo ići daleko u prošlost.

Prema popisu stanovništva iz 1948. godine Muslimani su imali tri opcije za izjašnjavanje. Mogli su da se izjasne kao Srbi muslimanske veroispovesti, Hrvati muslimanske veroispovesti i kao nacionalno neopredeljeni. Ustavom SFRJ iz 1974.godine prvi put su priznati Muslimani kao nacija u Jugoslaviji, tako da je vera postala nacionalna odrednica.

Kada govorimo o Srebrenici, za vreme rata u Bosni od 1992-1995. godine ne treba zaboraviti da se na tom području neprekidno ginulo. Zapadne sile su našle marionetu u ostvarivanju svojih ciljeva, Aliju Izetbegovića, koji je na pitanje "Da li bi žrtvovali mir za nezavisnu Bosnu?", nedvosmisleno odgovorio "Da!"

Iako je 1993.godine Srebrenica proglašena zaštićenom zonom, za samo par godina jedinice Nasera Orića ubile su oko 3200 Srba . Bekstvo oko 1500 Srba iz Srebrenice izazvalo je spaljivanje i pljačkanje sela Bličevo i Gnjiona, kao i ubijanje 7 Srba koji su pokušali da pobegnu iz Srebrenice. Tada su ubili i sudiju Gorana Zekića. Orićevi vojnici su vršili zločine po srpskim selima u okolini Srebrenice od klanja do nabijanja na kolac, što je poslednji put viđeno kod Turaka.

Jedan od svirepijih Orićevih zločina,koji je delovao iz Srebrenice, dogodio se na Petrovdan 12.jula 1992. godine u selu Zalazje gde je ubijeno 69 ljudi, Srba od toga 10 živo spaljeno. Na Božić 1993. godine, kraj Bratunca u Kravicama Muslimani pod vođstvom Nasera Orića ubili su 50 ljudi, a zaklano je i nekoliko dece mlađe od 12 godina. Samo je 1992.godine pod naletom Orićevih oružanih snaga ubijeno oko 1000 Srba oko Srebrenice, dok je ranjeno preko 3000. Ukupan broj srpskih žrtava, samo na tom području procenjuje se 3287.

Naser Orić je oslobođen svake krivice i odgovornisti pred Haškim tribunalom i pred svetskom javnošću, iako postoje jasni dokazi da je počinio veliki broj zločina nad Srbima. Ovaj zločinac se rado i otvoreno hvali svojim zlodelima pretvorivši svoju kuću u svojevrsni muzej prepun ratnih trofeja, video materijala, spaljenih sela i žrtava i nikom ništa....

Kada se govori o Srebrenici u julu 1995. godine to ne bi smelo da se posmatra kao izolovan slučaj ili poseban rat, kako je prikazivano u većini inostranih medija, već kao segment višegodišnjih ratnih dejstava na području BIH....