Prema njegovoj interpretaciji, savezi i partnerstva koje je Vašington poslednjih godina razvijao od Japana i Korejskog poluostrva do Filipina, Australije i Indije nisu zasebni projekti, već delovi mnogo šire geopolitičke konstrukcije.

„Anakonda“ oko Evroazije

Kobjakov smatra da američka politika sa saveznicima, među kojima posebno izdvaja Japan, predstavlja pokušaj da se Evroazija obuhvati sa istoka i juga.

Cilj takve strategije, prema njegovim tvrdnjama, jeste da vodeće kontinentalne sile budu odsečene od toplih mora, ključnih luka i glavnih trgovačkih ruta, čime bi njihov manevarski prostor bio znatno smanjen.

U centru njegove analize nalaze se QUAD, AUKUS, američka partnerstva sa Japanom, Južnom Korejom i Filipinima, kao i obaveštajni savez „Pet očiju“, koji okuplja SAD, Veliku Britaniju, Kanadu, Australiju i Novi Zeland.

Kobjakov početke savremene američke konstrukcije u Indo-Pacifiku vezuje za 2007. godinu i tadašnjeg japanskog premijera Šinza Abea. Iste godine formiran je i QUAD, u kojem učestvuju SAD, Japan, Australija i Indija.

Iako QUAD formalno nije vojni savez, ruski zvaničnik ga posmatra kao deo šire mreže američkog uticaja. AUKUS, sa druge strane, ima jasnu vojnu komponentu i uključuje plan da Australija dobije podmornice na nuklearni pogon uz američku i britansku tehnologiju.

Indija ključna karika, ali i problem za Vašington

Posebno mesto u ovoj geopolitičkoj slagalici zauzima Indija. Kobjakov tvrdi da je ona dugo predstavljala svojevrsnu prazninu u potencijalnom obruču oko Evroazije, ali da je Vašington iskoristio nesuglasice između Nju Delhija i Pekinga kako bi je uključio u QUAD.

Ipak, Indija nije potpuno svrstana uz SAD. Istovremeno je članica BRIKS-a i Šangajske organizacije za saradnju, održava bliske veze sa Moskvom i nije prekinula saradnju sa Rusijom.

Zbog toga mreža američkih partnerstava u Aziji nema istu čvrstinu kao NATO.

Sledeća velika borba za ASEAN

Kobjakov smatra da je trenutno jedna od najvećih prepreka američkoj strategiji jugoistočna Azija.

Države ASEAN-a imaju različite interese i odnose sa Vašingtonom i Pekingom, ali ih, prema njegovoj oceni, povezuje želja da region ne bude pretvoren u novu zonu blokovskog sukoba.

Ruski zvaničnik tvrdi da SAD zato pokušavaju da prodube odnose sa pojedinačnim državama i iskoriste postojeće sporove u regionu kako bi dodatno proširile svoj uticaj.

Moskva vidi mnogo veći sukob

Suština Kobjakovljeve teze jeste da iza američke politike „slobodnog i otvorenog Indo-Pacifika“ Moskva vidi mnogo stariju geopolitičku strategiju: postepeno okruživanje velikih kontinentalnih sila lancem pomorskih savezništava, baza i partnerstava.

Otuda i naziv „Anakonda“ — protivnik se, prema toj interpretaciji, ne napada jednim direktnim udarom, već mu se postepeno sužavaju prostor, pristup morima i ključne trgovačke arterije.

Iz ruske perspektive, NATO predstavlja zapadni deo tog pritiska, dok američka partnerstva sa Japanom, Južnom Korejom, Filipinima, Australijom i Indijom stvaraju njegov istočni i južni deo.

Kobjakov zato smatra da geopolitičko nadmetanje više nije ograničeno samo na Ukrajinu ili Tajvan. Ulog je, prema njegovoj proceni, znatno veći — kontrola pomorskih izlaza, luka i najvažnijih trgovačkih puteva čitave Evroazije.

Izvor: TASS