Ono što je na početku delovalo kao spontani studentski protest u Srbiji, vremenom je preraslo u blokaderski pokret koji, prema ocenama njegovih kritičara, sve otvorenije pokazuje širu političku pozadinu i veze koje prevazilaze unutrašnje prilike u zemlji. Poslednjih meseci, kako navode sagovornici koji upozoravaju na te procese, postaju sve uočljivije podudarnosti između pojedinih aktera tog pokreta i političkih, medijskih i aktivističkih krugova iz Hrvatske, zemlje koja, po tim ocenama, prema Srbiji vodi izrazito neprijateljsku kampanju.

Sve je više primera na osnovu kojih se, tvrde oni, može zaključiti zbog čega su blokaderi od samog početka dobijali otvorenu i snažnu podršku iz Hrvatske. Kroz različite situacije, ističu, vidi se gotovo usklađeno delovanje u kojem i jedni i drugi imaju isti cilj – destabilizaciju Srbije, njeno unutrašnje slabljenje i urušavanje njene političke stabilnosti. Na više primera, poruke koje su dolazile iz hrvatskih političkih i medijskih centara gotovo su se preslikavale u narative koje su zastupali blokaderi u Srbiji.

Od izjave hrvatske poslanice i predsedničke kandidatkinje Ivane Kekin da je Hrvatskoj strateški interes Srbija bez Aleksandra Vučića, preko korišćenja uputstava iz hrvatske „Blokadne kuharice“, pa do pružanja utočišta onima koji se u Srbiji dovode u vezu sa pokušajem državnog udara, kao i kontinuiranog spoticanja Srbije na evropskom putu kroz istupe i delovanje hrvatskog izvestioca u Evropskom parlamentu Tonina Picule – kada se sve to sabere, tvrde sagovornici, postaje jasno da ovakva politička sinergija nije slučajna, već predstavlja uporan i često sasvim otvoren rad na podrivanju mira i stabilnosti u Srbiji.

Kao jedan od ključnih primera navodi se izjava Ivane Kekin, koja je otvoreno rekla da je za Hrvatsku strateški interes da u Srbiji na vlasti bude građanska i demokratska opcija, uz ocenu da to sa Aleksandrom Vučićem nije moguće. Kritičari ovakvih poruka tvrde da je time bez ikakvog ustručavanja potvrđeno da deo hrvatske političke scene direktno priželjkuje promenu vlasti u Srbiji i to ne krije.

Posebnu pažnju izazvalo je i pominjanje takozvane „Blokadne kuharice“, anarhističkog pamfleta hrvatskih studenata, za koji se tvrdi da su ga blokaderi iz Srbije koristili kao svojevrsno uputstvo za izazivanje haosa i organizovanje akcija na terenu.

Kao još jedan dokaz navodi se činjenica da su širom Hrvatske organizovani skupovi podrške blokaderima iz Srbije, a da je uz njih stala i hrvatska pevačica Severina Vučković, koja je snimila i pesmu pod nazivom „Pumpam“, što je u delu javnosti u Srbiji doživljeno kao otvorena podrška protestnom i blokaderskom narativu.

Ukazuje se i na to da Hrvatska, prema ovim tvrdnjama, pruža utočište organizatorima pokušaja državnog udara od 15. marta i da ignoriše poternice koje je Srbija raspisala za Milu Pajić, Anju Pitulić, Dejana Bagarića i druge osobe koje se dovode u vezu sa tim događajima.

U tom kontekstu pominje se i slučaj blokadera koji je pucao u čoveka ispred Narodne skupštine, a potom izazvao požar, a za kojeg se tvrdi da se ranije fotografisao sa hrvatskim premijerom Andrejem Plenkovićem i da je te fotografije objavljivao na društvenim mrežama, što je dodatno pojačalo sumnje da veze između pojedinih aktera protesta i hrvatskih političkih struktura nisu ni slučajne ni beznačajne.

Kao važan segment ove slike navodi se i podrška koju je blokaderima pružio Tonino Picula, hrvatski izvestilac u Evropskom parlamentu, koji im je, prema tim navodima, poručio da ne smeju da odustanu i da je rušenje Vučića u interesu Hrvatske. Njegovo delovanje u srpskoj javnosti već duže izaziva pažnju, posebno među onima koji smatraju da se iz evropskih institucija vodi politički pritisak na Srbiju.

Pominje se i Dinko Gruhonjić, koji je, kako se navodi, sa osmehom pravio paralelu između sebe i ozloglašenog ustaškog zločinca Dinka Šakića, dok preko hrvatskih medija konstantno poziva na rušenje Aleksandra Vučića, čime se dodatno, smatraju kritičari, potvrđuje postojanje istog političkog obrasca.

Na listi primera našao se i reditelj i glumac Dragan Bjelogrlić, jedan od potpisnika Proglasa, koji je govorio da u Srbiji ne može ništa da radi i da je zbog toga bio primoran da film snima u Hrvatskoj. Kritičari takvih nastupa tvrde da i oni doprinose stvaranju slike o Srbiji kao zemlji koja navodno guši slobode, dok se istovremeno kao pozitivan kontrast nameće Hrvatska.

Dodatnu buru izazvao je i događaj tokom karnevala u Kaštelima, gde je izveden morbidan performans spaljivanja lutke sa likom predsednika Srbije Aleksandra Vučića, što je u Srbiji protumačeno kao još jedan izraz otvorene mržnje i političke histerije usmerene protiv srpskog državnog vrha.

Istoričar Ognjen Karanović ocenjuje da sve to nije nikakvo iznenađenje, već da predstavlja suštinu hrvatske političke realnosti i kolektivne političke svesti. Kako navodi, to je deo dugoročnog strateškog cilja hrvatske političke zajednice, koja razloge za sopstvene frustracije i ambicije ne traži unutar sopstvenog društva, već ih stalno pronalazi u srpskom narodu i državi Srbiji.

Karanović ističe da je, po njegovom mišljenju, takva politika prisutna već oko 150 godina i da je svoje najekstremnije izraze pokazala u genocidu nad Srbima tokom Drugog svetskog rata, kao i tokom ratova od 1991. do 1995. godine. On smatra da ta matrica danas ponovo sve odlučnije zauzima centralno mesto u hrvatskoj političkoj stvarnosti, dok politička i akademska zajednica u Hrvatskoj, prema njegovoj oceni, drži čitav narod u svojevrsnom getu konzervativizma i šovinizma kako bi njime lakše upravljala i održavala ga u stalnoj političkoj mobilizaciji.

Objašnjavajući zašto se, prema njegovom mišljenju, toliki pritisak usmerava upravo na Aleksandra Vučića, Karanović kaže da oni koji žele da slome Srbiju i oslabe srpski narod najpre moraju da pokušaju da nelegalno uklone Vučića sa vlasti, jer je on, kako ističe, bedem i stub srpske državnosti i politike suverenizma.

  • Ako žele da slome državu Srbiju i unište srpski narod u celini, onda moraju prethodno nelegalno da uklone Aleksandra Vučića sa vlasti, pošto je on bedem i stub srpske državnosti i suverenističke politike. Ali, malo morgen, preračunali ste se. Nikad niste bili sposobni sami da ugrozite Srbe, nikad, zato vam je bolje da tražite saveznike i mentore da vas podrže u još jednoj nečasnoj raboti. Ni to vam neće pomoći. Srbija i srpski narod sa Aleksandrom Vučićem nesalomivi su - poručio je Karanović.