Darko Bjelobrk rođen je 10. septembra 1979. godine u Baču, u Vojvodini. Odrastao je kao dete razvedenih roditelja, a njegova majka je sredinom devedesetih godina otišla u Italiju kako bi porodici obezbedila bolji život.

Majka i sin imali su zajednički plan. Dogovorili su se da Darko, kada završi srednju školu i odsluži vojni rok, dođe kod nje u Italiju i započne novi život.

Međutim, taj plan nikada nije ostvaren.

Majka ga molila da se ne vraća na Košare

U junu 1998. godine Darko je otišao na odsluženje vojnog roka, najpre u Valjevo, a potom u Niš, gde je raspoređen u 30. bataljon za specijalna dejstva.

Na karaulu Košare upućen je 28. septembra iste godine, kao ispomoć graničarima.

Bio je jedan od jedanaestorice vojnika koji su u oktobru 1998. određeni da ostanu na karauli do završetka vojnog roka.

Kada je dobio jedino odsustvo, njegova majka ga je molila da se ne vraća na opasno područje.

Darko je ipak odlučio da se vrati svojim saborcima.

Dvanaest vojnika odbilo napad 300 pripadnika OVK

Dana 9. aprila 1999. godine, na početku Bitke na Košarama, Darko se našao među dvanaestoricom vojnika koji su, predvođeni vodnikom Vasojevićem, pružili otpor napadu brojčano znatno nadmoćnijih snaga OVK.

Prema svedočenjima koja prenosi stranica „Heroji Košara“, njihova grupa uspela je da odbije napad oko 300 pripadnika OVK.

Darko je preživeo tu borbu, ali je samo dva dana kasnije stradao u novoj zasedi.

Napadači nosili srpske uniforme

Na Vaskrs, 11. aprila 1999. godine, grupa naoružanih napadača otvorila je vatru na srpske vojnike kod Musine kuće, u rejonu Košara.

Prema svedočenjima koja prenose Kurir i stranica „Heroji Košara“, napadači su bili obučeni u uniforme srpske vojske.

Na udaru su se našli Darko Bjelobrk, vodnik Vasojević i vojnici Božić, Bogosavljević i Lister.

Darko, kako se navodi, u prvi mah nije shvatio da pred sobom ima neprijateljske vojnike.

Mislio je da je došlo do greške.

„Ne pucajte, koji vam je!“

Prema prenetim svedočenjima, Darko je, videvši da vojnici u srpskim uniformama otvaraju vatru, pokušao da ih zaustavi.

„Ne pucajte, koji vam je!“, bile su njegove poslednje reči, kako se navodi u priči koju prenosi stranica „Heroji Košara“.

Odmah potom pogođen je rafalom.

Imao je samo 19 godina.

Ostao upamćen kao nasmejan i vedar mladić

Darkovi saborci i oni koji čuvaju uspomenu na poginule branioce Košara pamte ga kao vedrog mladića, sklonog šali i uvek nasmejanog.

Njegova priča posebno je potresna zbog sudbine koja ga je zadesila svega dva dana nakon što je preživeo jedan od najtežih napada na karaulu.

„Darko je imao samo jedan život, ali je ostavio večnost u sećanju svog naroda“, navodi stranica „Heroji Košara“.

Bitka na Košarama počela je 9. aprila 1999. godine i trajala do završetka sukoba u junu iste godine. Ostala je upamćena kao jedna od najtežih borbi Vojske Jugoslavije tokom rata na Kosovu i Metohiji.

Među poginulim vojnicima bio je i Darko Bjelobrk, mladić koji je sanjao o životu sa majkom u Italiji, ali se sa jedinog odsustva vratio svojim saborcima.

Izvor: Kurir / Redportal / Heroji Košara