Suspenzija i najava otkaza Vladislavu Dajkoviću nisu izolovan incident, već signal dubljeg obračuna unutar vlasti. Dok se u javnosti govori o procedurama i pravilima, u pozadini se odvija borba za kontrolu narativa, lojalnosti i političke moći.

Crkveno pitanje u političkom fokusu

Istovremeno, u javni prostor ponovo se nameće pitanje autokefalnosti tzv. Crnogorske pravoslavne crkve, koje prevazilazi okvire vjerske rasprave i dobija jasan politički i geopolitički kontekst.

„Srpski svijet“ kao politička optužnica

U tom haosu ponovo se izvlači stara, zapaljiva sintagma „srpski svijet“ – ne kao analitički pojam, već kao optužnica. Kao batina. Kao sredstvo zastrašivanja i disciplinovanja političkih protivnika.

Stavovi iz emisije „Puls Srbije“

O ovim temama govorili su gosti emisije „Puls Srbije“: Peđa Savić, advokat, Veselin Drašković iz Strateškog centra za vitalnost nacije, Mladen Obradović, teolog, i Željko Čurović, predsjednik Saveza Srba Crne Gore.

Najave iz Rusije i raskol unutar CPC

Ruska Spoljna obavještajna služba najavila je da se carigradski patrijarh Vartolomej sprema da dodijeli autokefalnost tzv. Crnogorskoj pravoslavnoj crkvi, koja je de fakto pocijepana na dva nepomirljiva i duboko zavađena krila, od kojih svako pretenduje da predstavlja nepriznatu crkvu.

– Rusi su to pokrenuli na neočekivan način, opštim saopštenjem u kojem navode da imaju podatke da Vartolomej namjerava da udijeli autokefalnost crnogorskoj pravoslavnoj crkvi, koja je raskolnička organizacija bez ikakvog uporišta u narodu i bez prava da se nazove pravoslavnom crkvom. To je skupina šarlatana koji se lažno predstavljaju i lažno nose krst. Više liče na cirkus – rekao je Obradović.

„Borba protiv pravoslavlja“

Čurović ističe da slični procesi nijesu novost:

– U nacističkoj Njemačkoj 1941. godine formirane su tzv. Crnogorska i Hrvatska pravoslavna crkva. Danas vidimo sličan obrazac. Obnovljen je sistem iz 1941. godine. Na sceni je globalna borba protiv pravoslavlja, a crnogorska pravoslavna crkva se forsira kao politički projekat – naglašava Čurović.

Dodaje i upozorenje:

– Čim se Srbi negdje ujedine, obavještajne službe pronalaze način da to razbiju. Apelujem da se ne napuštaju institucije sistema i da se ne dozvoli međusobni rascep. Crnogorsko čojstvo i junaštvo nestali su 1948. godine, kada je nametnuta nova identitetska podjela. Tada smo izgubili vjeru.

Suspenzija Vladislava Dajkovića i reakcije

Vladislav Dajković je 31. decembra pružio podršku građanima Botuna koji se protive izgradnji kolektora za otpadne vode u svom naselju.

– Suspenziju je izrekao gradonačelnik Mujović, koji u ovoj situaciji djeluje kao jedan od najvećih gubitnika na političkoj sceni Crne Gore. Iskoristio je svoja ovlašćenja da suspenduje Dajkovića pod izgovorom da je bio sa građanima na protestu. Dajković je potom saopštio da izlazi iz lokalne vlasti, gdje ima jednog odbornika – rekao je Drašković.

Dodaje da su tenzije i dalje velike:

– Građani Zete nastavljaju blokade i pozivaju druge da im se pridruže. Dajković je bio uz srpski narod i reagovao je i putem društvenih mreža, što se očigledno nije dopalo gradonačelniku. Smijenjen je zbog stava. Srbi ne smiju da napuštaju vlast.

Drašković ističe i da je Dajković bio rijedak primjer državnog službenika koji je ostvario neposredan kontakt sa građanima, te da njegovim odlaskom više gubi grad nego on lično.

Širi istorijski kontekst

Peđa Savić smatra da se kampanja protiv pravoslavlja i Srbije nastavila i tokom Drugog svjetskog rata:

– Pojavljuje se vojna diktatura kroz ustaški kadar, ali suštinski problem leži u slabosti identiteta srpskog naroda. Tito je najoriginalnija tvorevina Crne Gore i ona danas trpi posljedice toga. Treba istaći politički napredak Dajkovića. Mandić ima pravo na revanšizam, ali poziva na mir, zajedništvo i normalnu Crnu Goru. Infrastruktura DPS-a i dalje je najjača, a Crna Gora se još uvijek traži i oblikuje svoju političku stvarnost.

Bonus video: