- Posle ovog kiksa jasno je kakav odnos studentski pokret ima prema nacionalnim institucijama i tu više nikakva izvinjenja ne pomažu!

Verski analitičar Željko Injac je za Alo! je ovako ukratko i najjasnije prokomentarisao izvinjenje blokadera nakon jezivih scena koje smo mogli da vidimo pre nekoliko dana u Novom Sadu. 

Nakon što su sramno psovali patrijarha i hteli da linčuju mitropolita, probali su da se izvuku jednim izvinjenjem. O celoj situaciji, Injac za Alo! dalje kaže sledeće: 

 - Incident u kojem je mitropolit Joanikije, uprkos javno iskazanoj podršci studentskim protestima, bio izložen zvižducima i uvredama prilikom dolaska na svečanost u Srpskom narodnom pozorištu ne može se tumačiti isključivo kao slučajni propust, pogrešna identifikacija mada se može i većina naroda na to gleda kao na parodiju. Posmatran u širem sociološkom i ideološkom kontekstu, ovaj događaj otkriva postojanje dubljeg strukturnog jaza između dela savremene društvene mobilizacije i Srpske pravoslavne crkve kao istorijske, kulturne i nacionalne institucije. 

 - Činjenica da je negativna reakcija bila usmerena i prema ličnosti koja nije percipirana kao protivnik protesta, već kao njihov simbolički saveznik, ukazuje da predmet odbacivanja nije pojedinac niti njegov konkretan stav, već sama institucionalna i identitetska pozicija koju on predstavlja.

 - Takva pojava upućuje na transformaciju kritike iz domena političkog neslaganja u sferu kulturno-identitetske netrpeljivosti, gde se Crkva više ne doživljava kao mogući partner u društvenom dijalogu, već kao simbol strukture koju treba delegitimisati. Delegitimizacija Srpske crkve nije započela prošle godine na protestima, ona je kontinuirani i dobro koordinisani proces, koji traje unazad decenijama, a pojačana je nakon rezolucije Evropskog parlamenta u kojoj se SPC ocenjuje kao faktor ruskog uticaja na Balkanu i destabilizacije regiona, čime je stigmatizovana i unapred određena za odstrel.  U tom smislu, napad na mitropolita koji podržava proteste paradoksalno razotkriva da primarna linija konflikta nije između vlasti i opozicije, niti između generacija, već između različitih vizija društvenog i nacionalnog kontinuiteta. Vizije koju nameću zapadni centri moći i vizije koja pokušava da očuva nacionalne institucije, državu i uopšte narod - zaključuje Injac.